بدون ترديد ايجاد صنايع تبديلي در روستاها يکي از سودمندترين ارتباطات بين دو بخش صنعت و کشاورزي است. اين صنايع از ميزان بيکاري هاي دائمي و فصلي در مناطق روستايي مي کاهد، زمينه مناسبي را براي توسعه مناطق روستايي فراهم مي آورد و به افزايش توليد روستايي، بهره وري، ايجاد فرصت هاي شغلي، تأمين نيازهاي اساسي، پيوند با ديگر بخش هاي اقتصادي و کاهش نابرابري هاي منطقه اي منجر خواهد شد. لذا اين گونه صنايع مي تواند پيش نياز صنعتي شدن و تأمين کننده امنيت غذايي در کشور باشد. در اقتصاد کشاورزي، صنايع تبديلي در فرآوري محصولات کشاورزي عامل مهمي است، اما به اين مهم حتي در مناطق مستعد فعاليت هاي کشاورزي آن گونه که شايسته است اهميت داده نشده است

1- فراهم نمودن زمينه اشتغال ازطريق ايجاد و توسعه صنايع تبديلي و تكميلي كشاورزي و صنايع روستايي و حمايت آن.
2- تنوع بخشيدن به فعاليت هاي غير كشاورزي جهت جذب هرچه بيشتر نيروهاي مازاد بر بخش كشاورزي در روستاها و كمك به ايجاد و تعادل اقتصادي، بين نقاط شهري و روستايي.
3- برنامه ريزي و همكاري در جهت افزايش در آمد شاغلان بخش كشاورزي.
4- مشاركت در توليد قسمتي از كالاها و مواد مصرفي مورد نياز كشور.
5- ايجاد رونق اقتصادي از طريق بازگشت ارزش افزوده محصولات كشاورزي و تبديل كننده به روستائيان.
6- برنامه ريزي در جهت ارتقاء سطح تكنولوژي فعاليت هاي سنتي و بومي مناطق روستايي.
7- ساماندهي و حمايت از واحدهاي موجود روستاها در قالب شناسايي و صدور مجوز كارت شناسايي.
8- ايجاد واحدهاي صنعتي جديد در مناطق روستايي در قالب صدور مجوزهاي صنعتي براي متقاضيان.
9- ايجاد نواحي صنعتي روستايي و احداث تأسيسات اوليه در زمينه هاي لازم جهت استقرار صنايع در اين نواحي به منظور كاهش مشكلات متقاضيان براي تهيه زمين با توجه به مزايايي كه استقرار صنايع در اين نواحي نسبت به واحدهاي منفرد و پراكنده از جنبه هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي، صنعتي و توليدي دارد.
10- ارائه خدمات و تسهيلات لازم به متقاضيان جهت اجراي طرح هاي توليدي خود