ميزان صيد  رسمی و استحصال خاويار تاسماهيان درياي خزر از 28500 تن گوشت و 3000 تن خاويار در سال  1365 به كمتر از 500 تن گوشت وحدود 50 تن خاويار در سال 1386 رسيده است. عامل اصلي كاهش ذخاير تاسماهيان، صيد غير مجاز، تخريب زيستگاه های طبیعی، افزایش ورود مواد آلاینده و همچنین کاهش تخمریزی طبیعی و رهاسازی بچه ماهیان خاویاری مي‏باشد. بر اساس واقعيت هاي موجود  در صورت تداوم وضع موجود، بعيد بنظر مي‏رسد كه در آينده نزديك وضعیت ذخاير ماهیان خاویاری و تولید خاویار طبیعی خزر  بهبود يابند. با توجه به سابقه  40 ساله تکثیر مصنوعی و همچنین 20 سال پرورش ماهیان خاویاری در ایران شایسته است که توليد گوشت و خاويار  بطور جدی در کشور مورد توجه قرار گیرد و به نحو مطلوبی در مناطق مستعد توسعه یابد. اغلب متخصصين علوم شيلاتي معتقدند یکی از راههای بسیار موثر در حفظ ذخاير فعلي، توسعه تكثيروپرورش اين ماهيان در شرايط كنترل شده مي باشد.در حال حاضر كشورهاي ايتاليا، فرانسه، آلمان، بلغارستان، روسیه، آمريكا، چين و ... سالانه با توليد و صادرات دهها تن خاويار پرورشي و  بيش از 20 هزار تن گوشت به بازارهای جهاني، رقابت تنگاتنگي با خاويار طبيعي درياي خزر ايجاد نموده اند