سرعت رشد جمعیت جهان در مقایسه با روند افزایش تولیدات مواد غذائی ونحوه توزیع جهانی محصولات کشاورزی نشان دهنده این واقیعت است که مواد غذایی مورد نیاز مردم روز به روز با مشكلات جدیدتری همراه است توزیع نامتعادل مواد غذایی نیز مزید برعلت بوده وسبب کمبودهایی شده است به طوری که در حال حاضر قسمت اعظم جمعیت جهان از گرسنگی ویا کمبود موادغذائی ،  سوء تغذیه وبیماریهای ناشی از آن رنج برده و در معرض آسیب قرار دارندشیلات در بخش کشاورزی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. از یک سو با تامین حدود 400 هزارتن انواع آبزیان و عرضه آن به بازارهای داخلی و خارجی نقش مهمی در تامین بخشی از نیاز پروتیین حیوانی کشور ایفا می نماید، از سوی دیگر صادرات ماهی، میگو و خاویار سالانه حدود 60 میلیون دلار ارز دلار وارد کشور می نماید. تامین اشتغال حدود 120 هزار نفر در آب های ساحلی نیز از دیگر نکات قابل توجه این زیربخش می باشد. طی سال های 80ـ1370 میزان تولید آبزیان با نرخ رشد سالیانه 98/1 درصد از 327727 تن در سال 1370 به 399000 تن در سال 1380 افزایش یافته است و در مجموع وضعیت تحقق اهداف این زیربخش در حد 85 درصد بوده است. با یک بررسی کلی دلایل اصلی عدم تحقق کامل اهداف برنامه شیلات طی دوره مورد بررسی را می توان به عواملی چون عدم تخصیص کافی و به موقع اعتبارات، بالا بودن نرخ سود تسهیلات، کمبود پوشش حفاظت منابع دریایی و مشکلات فنی شناورهای صیادی نسبت داد. افزایش تولید آبزیان پرورشی در آب های داخلی از دستاوردهای مهم این زیربخش طی دوره مورد بررسی محسوب می گردد. به نحوی که تولید آبزیان پرورشی از حدود 45 هزارتن در سال 1370 به حدود 74 هزارتن در سال 1380 بالغ گردیده است. درحال حاضر سرانه مصرف آبزیان درکشور ما حدود 5 کیلوگرم است که در مقایسه با میانگین جهانی (حدود 17 کیلوگرم) کمتر از یک سوم می باشد. در این زمینه سازمان شیلات طی سال های اخیر تلاش نموده است با معرفی آبزیان به عنوان غذای سلامتی و انجام تبلیغات لازم درجهت افزایش سرانه مصرف انواع ماهی گام بردارد.